De droom.
Lopende tussen de bedjes van zuigelingen zag ik dat ze allen recht gingen zitten,
in koor riepen ze lees ons het sprookje voor uit je onzichtbare boek.
ik keek in mijn hand en las:

Nieuw leven,
Zie, de eigenschappen van twee wezens verenigd, schenk ik u,
opdat gij beter past in uw nieuwe omgeving,
deze eigenschappen die mede hun stempel drukken in hetgeen dat zal zijn, en positief is voor uw levensomstandigheden,
wanneer gij mijn wetmatigheden respecteert en toegepast, bewust of onbewust.

't Is niet de mens die kennis heeft van mijn mogelijkheden.
Alles waarmee hij manipuleert is door mij gegeven.
Zijn wetenschappelijk onderzoek is graven in mijn verleden.
De evolutieve vooruitgang ligt in mijn onbewuste,
voor miljarden jaren vooruit, te rusten.

Zie, ik zeg u, het is mij niet te ontnemen voor de dag dat ik het aan uw oog vermag te tonen.
Want uw 'weten' is onafschijdelijk aan mijn 'onwetendheid' verbonden.
Zoals uw vrijheid ontspringt aan mijn verdeeldheid,
die slechts rijkt tot in mijn verstrijkende tijd.
Zo ook ontspringt de ellende aan uw onzorgvuldig toegepast 'weten',
dat mogelijk tot uw einde leidt.

Daarna werd ik wakker en heb heel lang nagedacht over dit "sprookje".

THL Auteursrechten voorbehouden volgens de wet. TERUG>>wetenschap