Het fietsje van Roselien
Roselien was een mooi meisje,
met 'n héél leuk jurkje aan.
een jurkje met veel knopen en dat kan van voren open,
Pa vond het schattig staan.
Roselien ga jij op je fietsje zitten, vroeg haar Papa, met een lach,
dan kan ik een mooie foto knippen. zoals nog niemand zag.
Maar Roselientje zei "dat doe ik niet", trok nijdig aan haar stuurtje
ik wil niet op de foto, in een jurk met vieze knopen.
M'n poes is weggelopen, ik maak te veel lawaai,
m'n vriendje vond mij saai,
ik ga weg, bij tante Wiesje wonen,
wat verder in de straat die is tenminste lief en ze gaf het stuur van't fietsje
een hele fikse draai.
Een uurtje later stond ze in de gang,
ze was weer thuis gekomen, een traantje op haar wang.
Haar poes kwam aangelopen,
moeder zette andere knopen,
en daar kwam haar vriendje aan.
"Pap mogen we samen op de foto,
dan we gaan bij mijn fietsje staan".
Thl 1810719Auteursrechten voorbehouden volgens
de wet