Ode aan de lente.
Aarzelend priemt het tere licht der lentezon met guldengloed,
door de sluier van voorbije nacht.
Vol ongeduld en onrust werd op haar gewacht.
Als op een lange reis,
Een nieuwe lente tegemoet.
Een zachte,
zwoele wind gaat eerst vooraf.
Die zet op jonge plant en bloem het vocht,
als duizenden diadeemen af.
De speelse wind doet haren golven als één ontwakend lente feest,
Feeën doen de bloemen open,
de zon flonkerend in hun golvend haar.
Er is geen enkele twijfel.
De vogels zingen in de bomen,
eindelijk is de lente daar!!!
Auteursrechten voor behouden volgens de wet 2730718Thl.
>>>>>Terug
begoocheling