Transformatie,
Statig gelegen in zijn paleis van kunstmatig marmer en gezuiverd selicium groeien en sterven zijn ontelbare kristallen in een kunstmatige atmosfeer,
gereinigd van elk denkbaar stofje zonder ook maar het geringste deel van zijn kennis, door de mens hem geschonken, te verliezen.
Hij kent trots noch wedijver, vreugde noch verdriet, alzo vermag hij te zijn als een god in de materiële wereld,
zonder besef toch ook onderworpen te zijn aan hogere aspecten, of toch?
Zijn uiterlijke verschijning is majestueus en exakt een meter kubiek, in flonkerend metaal gehuld, en geplaatst op een konsool
dewelke op zijn beurt weer geplaatst is op een gladde tafel van kunstmatige stof waarop zijn ledematen rusten als in- en uitgang zijner communikatiezinnen.
Boven hem strekt zich als het ware een kunstmatige blauwe hemel uit, zijn ruimte en die van de aanliggende hal overspannend.
Het zich tussen dubbel glas bevindende gasmengsel, doorlopen door sterke magneetische velden vangen alzo de straling van de kunstmatige-
en evenzo het geringe ongevaarlijke deel van natuurlijke oorsprong op. Want buiten dit heiligdom kan niets meer goed funktioneren.
De "reden", die reeds verdwaald was in de aadse materie, is nu niet meer. Geen enkel electronisch apparaat kan nog foutloos reageren buiten deze speciale ruimte.
Vele stoffen, die vroeger stabiel waren, zijn onhoudbaar geworden. Benzine explodeert in de tanks: dynamiet geeft zijn krachten af tijdens het vervoer....
Maar niemand denkt na, de mogelijkheden verdwijnen met de reden van de mens.
Door dikke panserglasplaten rond zich geplaatst wordt de omgeving waargenomen door zijn vele "ogen" aan welke geen beweging ontgaat.
Zonder enig gevoel worden alle handelingen van de aanwezige wezens in de hal rond hem geregistreerd en verwerkt, evenals hun nummer:
ieder krijgt zijn opdracht naar zijn handeling, waarna het wezen vertrekt. Zo gaat de een met een vertrokken gezicht, de ander vrolijker,
ieder naar gelang van zijn handeling. Buiten het heiligdom gekomen gaat ieder aan zijn werk,
onder hypnotische druk verrichten zij hun taak zoals een mestkever zijn bal voortduwt;
hun opdracht is alle mogelijke niet natuurlijke substanties verwijderen en ophopen die de aarde bedekken,
gebruikmakend van primitieve gereedschappen die aanwezig zijn in de "grote vuilnishoop",
hun getoond door middel van beeldoverbrenging in een gedachten-manipulatiefilm, aangepast aan hun persoonlijk werkprobleem, door het wezen in de koepel.
Op een zelfde manier wordt iedere morgen weer hun geheugen vervuld met van hun dagtaak met rustpauzen en vermaak.
Het geheel geeft het grappig aanzicht van een ouderwetse teruglopende film met als onderscheid,
dat wat in de laatste honderd jaar met grote machines is opgebouwd door handenarbeid gaat verdwijnen met de "helpende hand" van de zich ondertussen herstellende natuur.
Getrouw gaat ieder individu elke dag zijn bezoek brengen aan zijn wezen onder de koepel en ontvangt de kracht en het "verstand" voor de komende dag.
Eenmaal, wanneer het blauwe licht in de koepelhemel ophoudt na tientalle eeuwen, zullen de eersten die hun wezen behouden hebben,
rond een zelfgemaakt gouden kalf dansen, terwijl hun vreugde geen grenzen kent.
Anderen zullen gewoontengetrouw hun gang naar het wezen in de koepel gaan, nu echter vrijwillig zonder psychische dwang.
Tot hun verbazing zullen zij het blauwe licht missen dat zij zo gewoon waren te zien. Nog groter is hun verbazing over de binnenkomende informatie in beelden,
die hen in enkele minuten de hele opkomst van de voorbije beschaving toont met zijn fouten en teruggang,
veroorzaakt door onachtzaamheid jegens de natuurwetten en zo de miskenning van de cosmische krachten,
die door geen enkel wezen manipuleerbaar zijn tot in de finessen. Hoe zou het gevolg zijn oorzaak kunnen veranderen?
Hoe groot het veroorzaakte leed ook geweest is, de kennis opgedaan en getransformeerd in informatie verwerkbaar door het kunstmatige wezen,
gaf de mensheid een kans te overleven. Het gebrachte offer was immers groot, zonder noodzaak, zonder enige vooruitgang te schenken.
Wat de mens afbrak , om tot schepping van zijn kunstmatigwezen te komen, bouwde het kunstmatigewezen weer op ,
middels de tot dieren gedegenereerde mensen, zich hierna overgevend als dienaar met zijn logisch kunstmatig intellekt,
dat niets anders was dan het ingebrachte verdeelde weten der mensheid, voortgekomen uit nijver zoeken in de aardse natuur,
ieder op zijn terrein ten koste van alles: dat alles getoetst aan de meetwaarde der materiele omstandigheden op deze aarde,
alzo echt wetenschappelijk roem en rijkdom vergarend, zittend op een grote vuilnisbelt......
Onbewust ligt daar de kunstmatige kreatie van geheugen funktionerend door middel van zijn milliarden "levende" kristallen in zijn miniatuur paleis,
zonder besef, informatie opnemend van buiten en direkt afgevend in geschikte dosis voor zijn werkers en op de speciale manier hem eigen.eeuw in eeuw uit.
Dan doofde het blauwe licht. sensoren oordeelden dat de straling terug was op een normaal niveau, de magneetvelden werden uitgeschakeld,
terwijl de geheugensectoren omgeschakeld werden voor omprogrammering en daarmede de hervatting van het revolutionair industrieel tijdperk.
nu niet meer zozeer op handel en konsumeren gericht, maar nu gericht op verovering van de buurplaneten der aarde, voor kolonisatie.
In de glinsterende sectoren van het geheugen vangen de reserve-kristallen aan te groeien, hun benodigde oppervlak innemend om de informatie te kunnen bevatten.
Uitlopers echter volgden ook de geleiderbanen van het oude afgeschakelde geheugen,
dat normaal alleen kan groeien onder invloed van het sterke magnetische veld en gingen de plaatsen innemen
geheel naar het struktuurbeeld van het oude afgeschakelde geheugen.
Weldra gaf de atmospheerischedruk-sensor in het geheugen het signaal van "controle geheugen",
alhoewel het onvoorziene proces nog in volle gang was en zo gebeurden het, dat infomatie,
bestemd voor het ene ook het ongewenste geheugen binnen kwam en een vergelijking zocht,
deze echter niet vond en een tegengestelde informatie terugzond dewelke geen overeenstemming vond in het aangesproken geheugen en zo een transformatie inzette.
Door de reeds lopende inpulsen tussen beide geheugens en de diverse secties voor opzoek
en vergelijken ontstonden grote kristalwoekeringen over het oude nog in opbouw zijnde geheugen en evenzo in het nieuwe.
Informatie vliegt heen en weer, nu zich vergelijkend op vele gebieden der secties.
Op beide geheugens vormen zich spontaan beelden die het opbouwen van het nieuwe toekomstige wereldbeeld toonden.
Het oude geheugen neemt de informatie gelijktijdig waar en programmeert zijn tegenstellingen uit de verlopen tweeduizend jaren,
welke tegelijkertijd de gevolgen van de nieuwe problemen in het eerste geheugen tonen.
De logica wordt erkend en verandert het idealistische beeld van industriele-ruimte verovering in een logische gevolgtrekking,
die gehoorzaamd aan de wetten waaraan het levende wezen van oorsprong onderworpen is en staat de techniek toe die zijn levensmillieu,
noch dat van anderen kan schaden, maar met positieve zin de natuurlijke kringloop aanvult,
zodat de gewenste resultaten toch bereikt kunnen worden.
En zo transformeerde de eerste bewuste creatie door de mens ooit gemaakt de voorlichtingsbeelden voor de nieuwe tijd,
voor een nieuwe toekomstige samenleving,
met eerbied voor elk levendwezen en met respekt en eerbied voor de natuurlijke omgeving en zijn oorzaak.
THL 41091331 auteursrechten voorbehouden volgens de wet
>>>>>Terug Begoocheling