DE LEVENSBOOM
Zoals op een zoele zomeravond de wind door je haren speelt,
evenzo gaat van tijd tot tijd wel eens een vleugje sentiment,
door de bladeren van je levensboom,
zacht rakend al zijn bladeren, een voor een.
Van onder opstijgend naar het heden.
Elk beroerd blaadje laat zijn beeltenis vallen,
een levende, zoete herinnering van wat eens was.
In volgorde dalen ze over je heen,
een voor een.
Geen ervan is geheel voltooid.
Toch lijken ze mooi, beloftevol.
Waarom handelde je toen zus, niet zo!
Lag daar wellicht je levenskeuze-mogelijkheid,
die immer nog zo levendig is ingeheid.
Zacht wervelend draait de zoete gedachtenstroom langs de wordtels op,
tot in de kroon.
Langzaam verzinkt de boom in 't onbewuste,
gaat over in een droom.
Zo wordt de toekomst, zijn kroon,
tot de wortel van je levensboom.
THL 28108910 auteursrechten voorbehouden volgens
de wet.